Wosk, guma czy bitum — czym zabezpieczyć podwozie

Preparaty do ochrony podwozia różnią się składem, sposobem aplikacji i przeznaczeniem. Woski, powłoki gumowo-bitumiczne oraz środki do profili zamkniętych chronią inne powierzchnie i nie powinny być stosowane zamiennie.

Wosk — dla aut w dobrym stanie

Preparaty woskowe tworzą cienką, elastyczną warstwę. Dobrze wnikają w niewielkie szczeliny, przetłoczenia i okolice łączeń blach. Nie tworzą grubej, sztywnej powłoki, dlatego podczas późniejszej kontroli łatwiej ocenić stan zabezpieczonej powierzchni.

Zalety:

• dobrze docierają do szczelin i łączeń,
• pozwalają łatwiej kontrolować stan podłoża,
• można je miejscowo uzupełniać po oczyszczeniu uszkodzonego fragmentu.

Ograniczenie: warstwa woskowa jest mniej odporna na uderzenia kamieni niż gruba powłoka ochronna. Wymaga regularnej kontroli i miejscowego odnawiania zgodnie z zaleceniami producenta.

Wosk to naturalny wybór dla aut młodszych, z zachowaną fabryczną powłoką i bez śladów korozji.

Powłoki gumowo-bitumiczne — większa odporność mechaniczna

Są to preparaty tworzące grubszą, elastyczną warstwę odporną na wodę i uderzenia drobnych kamieni. Stosuje się je na zewnętrznych powierzchniach podwozia i w nadkolach, jeśli stan podłoża pozwala na prawidłowe przygotowanie oraz aplikację.

Zalety:

• większa odporność na uszkodzenia mechaniczne,
• dobra ochrona powierzchni narażonych na wodę, sól i błoto,
• możliwość ograniczenia odgłosów uderzeń drobnych kamieni o nadkola i podwozie.

Ograniczenie: gruba powłoka wymaga bardzo starannego przygotowania powierzchni. Nałożona na wilgotną, zaolejoną lub źle oczyszczoną blachę może się odspajać i utrudniać zauważenie postępującej korozji. Przed aplikacją trzeba usunąć luźną rdzę, dokładnie wysuszyć i odtłuścić podłoże.

Preparaty do profili zamkniętych

W progach, podłużnicach, słupkach i drzwiach może gromadzić się wilgoć. Korozja rozwijająca się wewnątrz profilu długo pozostaje niewidoczna z zewnątrz, dlatego te miejsca wymagają osobnego rodzaju zabezpieczenia.

Do wnętrza profili stosuje się płynne preparaty o dobrych właściwościach penetrujących. Środek podaje się sondą przez istniejące otwory technologiczne, aby dotarł do spawów, łączeń i szczelin. Zewnętrzna powłoka podwozia nie zabezpieczy tych powierzchni.

Zabezpieczenie profili powinno uzupełniać ochronę zewnętrznych powierzchni podwozia. Zakres obu prac najlepiej ustalić po oględzinach samochodu.

Czego nie robić

Najczęstsze błędy podczas wykonywania zabezpieczenia to:

• Nakładanie grubej masy bezpośrednio na rdzę. Powłoka nie zastąpi oczyszczenia powierzchni ani naprawy osłabionej blachy.
• Brak osłonięcia hamulców, wydechu, przegubów i czujników. Te elementy nie powinny mieć kontaktu z preparatem do konserwacji.
• Natrysk na mokre podwozie. Woda zamknięta pod powłoką to gotowy przepis na korozję w miejscu, które miało być chronione.
• Niepotrzebne wiercenie otworów. Jeśli są dostępne otwory technologiczne, należy wykorzystać je do wprowadzenia sondy. Każdy nowy otwór wymaga prawidłowego zabezpieczenia krawędzi.

Jak dobieramy zabezpieczenie

Najczęściej łączymy preparat do profili zamkniętych z powłoką zewnętrzną dobraną do stanu podwozia. Wosk dobrze sprawdza się na powierzchniach zachowanych w dobrym stanie, a grubsza warstwa może być uzasadniona w miejscach bardziej narażonych na uszkodzenia mechaniczne.

Ostateczny wybór podejmujemy po obejrzeniu podwozia. Znaczenie mają nie tylko wiek samochodu, lecz także stan fabrycznej powłoki, wcześniejsze naprawy, sposób użytkowania i obecność korozji.